Koło Pań i Seniorów

Spotkania: trzeci czwartek miesiąca, godz. 15:00, sala parafialna nr 1 przy ul. Kredytowej 4

Przewodnicząca: ks. Małgorzata Gaś

Praca charytatywna w warszawskiej Parafii Ewangelicko-Augsburskiej Św. Trójcy ma swoją tradycję, a za jej prapoczątek można przyjąć utworzenie przed ponad 250 laty pierwszej izby dla chorych (1736 r.).

Dzięki ofiarności i inicjatywie wielu pokoleń działaczy ewangelickich praca ta rozwijała się, powstały różne zakłady charytatywne i opiekuńcze a wyniki ich działalności wzbudzały podziw nie tylko w kraju lecz także za granicą.

Nasza historia

W 1771 r. opieka nad biednymi skoncentrowana była w Wydziale Jałmużniczym Kolegium Kościelnego. W dalszych latach – z inicjatywy obranego starszym tego Wydziału dr. Ottona Oettingena – powstało stowarzyszenie Dam Opiekunek (1853 r.). Istniało ono wprawdzie niedługo, ale w 1874 r., pod przemożnym wpływem ks. Karola Gustawa Manitiusa, powstało Stowarzyszenie Pań Opiekunek nad Biednymi Zboru. W 1899 r. zrzeszało ono blisko 200 członkiń. W kilka lat później (1904 r.) utworzono Oddział Opieki Specjalnej dla Dzieci, którego celem było zajęcie się wychowaniem dzieci będących bez opieki rodziców i umieszczenie ich w szkołach zborowych. Następnie z inicjatywy ks. Juliana Machlejda rozpoczęto (1905 r.) wydawanie biednym bezpłatnie lub za drobną opłatą obiadów.

W latach międzywojennych istniał przy parafii Komitet Opieki nad Biednymi, w skład którego wchodzili opiekunowie istniejących wówczas instytucji charytatywnych. Druga wojna światowa przyniosła ogromne straty w ludziach, zniszczenie dorobku tych instytucji, a także materiałów źródłowych, co uniemożliwiło szczegółowe opracowanie tej dziedziny działalności.

Obecnie istniejące nieprzerwanie od ponad 35 lat Koło Pań Opiekunek zostało reaktywowane w 1964 r. przez ówczesnego, nieodżałowanego proboszcza, śp. ks. sen. Ryszarda Trenklera, który przez długie lata wspierał je swą inicjatywą i osobistą energią. Głównym zadaniem członkiń Koła było i jest niesienie pomocy duchowej i fizycznej współwyznawcom w podeszłym wieku, chorym i samotnym poprzez:

    • odwiedziny w domach,
    • pomoc w rozwiązywaniu życiowych problemów,
    • utrzymywanie więzi z Kościołem,
    • niwelowanie uczuć osamotnienia.

W okresach poprzedzających święta Wielkanocy i Bożego Narodzenia organizowane są akcje świąteczne. Przygotowywane są karnety z odpowiednimi wersetami z Biblii oraz paczki żywnościowe dla najbardziej potrzebujących podopiecznych Koła i Komisji Diakonijnej. W uzasadnionych przypadkach udzielane są zapomogi. 

Pierwszą przewodniczącą Koła, w latach 1964-1967, była śp. Franciszka Kuźwa, wdowa po ks. Zygmuncie Kuźwie. Przez następne dwie kadencje przewodniczącą była śp. Karolina Hurczyn. Od 1974 r. funkcję tę piastowała inż. Alicja Lewandowska (z d. Wiediger), zaś od 1983 r. przewodniczącą Koła jest seniorowa Ewa Walter.

Wg zachowanych wykazów ogólna liczba członkiń Koła w okresie minionych 35 lat wynosiła ponad 110 osób. Obecnie jest nas 50, w tym dużą część stanowią osoby starsze. Wśród członkiń są jednak również takie, które włączyły się ponadto do pracy w Komisji Diakonijnej lub są aktywne na innych odcinkach działalności Kościoła, np. w Radzie Parafialnej, Komitecie Parafialnym, Komitecie Opieki nad Zabytkami Cmentarza, Komisji Ochrony Pamiątek, w dyżurach kościelnych itp. Często służyły one i nadal służą pomocą w doraźnych akcjach prowadzonych przez Kościół.

W okresie w/w 35 lat podopiecznych Koła było ponad 260 osób, z tego większość, tj. 240, odeszła już z tego świata.

Sprawowanie opieki nad podopiecznymi jest zagadnieniem niezmiernie trudnym i złożonym. Dobrze się stało, że władze Kościoła w Polsce mogą obecnie więcej zdziałać poprzez utworzenie komisji diakonijnych oraz prowadzenie studiów w zakresie pracy socjalnej w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej. Nadal jednak praca charytatywna musi opierać się na bezinteresownej działalności ludzi dobrej woli, kierujących się w niej ideą Bożej Miłości.

Oprócz działalności charytatywnej, drugim poważnym zadaniem Koła jest organizowanie comiesięcznych spotkań członkiń. Mają one na celu:

    • umacnianie więzi wśród współwyznawczyń;
    • zapoznawanie ich z aktualnymi problemami Kościoła i parafii;
    • omawianie innych zagadnień o charakterze ogólnym, mogących zainteresować członkinie.

Porządek zebrań

Zebrania rozpoczynają się Słowem Bożym, okolicznościową modlitwą proboszcza i wspólną pieśnią religijną. Prowadzi je przewodnicząca Koła, której staraniom należy zawdzięczać dobór tematów, prelegentów i właściwą atmosferę spotkań. W 1999 roku wśród prelekcji wygłoszonych na w/w zebraniach były m.in. następujące tematy:

    • Postać Katarzyny Luter (z d. Bora) referentka: Aniela Szarek;
    • Sprawozdanie z pobytu w Kapsztadzie (RPA) referentka: Ewa Walter;
    • O organizacji diakonii w Niemczech referentka: E. Piotrowska;
    • O celach i zadaniach naszej diakonii referent: Wojciech Froehlich;
    • O zagadnieniach zdrowotnych w podeszłym wieku referent: dr A. Hansen
    • Poezja a realia życia ref. G. Jachowicz;
    • Informacja dotycząca sympozjum nt. „Jesień – radość życia” referentka: J. Suliborska.

Przewodnicząca koła

Od kilku lat przewodnicząca naszego Koła jest także przewodniczącą Krajowego Komitetu Światowego Dnia Modlitwy oraz członkiem Komisji ds. Kobiet w Polskiej Radzie Ekumenicznej.

Członkinie Koła są zatem również na bieżąco informowane o aktualnych sprawach w tej dziedzinie i częściowo uczestniczą w organizowanych spotkaniach.

W okresie świątecznym comiesięczne spotkania członkiń mają szczególny charakter – wzajemne składanie życzeń, dzielenie się opłatkiem, kolędy, drobne upominki gwiazdkowe stwarzają atmosferę domu rodzinnego, którego brak wielu członkiniom Koła.

Od 1986 r. pracuje kółko robótek ręcznych, skupiające grupę dziesięcioosobową. Wykonywane prace mają charakter nie tylko praktyczny, ale także wykazują wartości artystyczne. Pracami kółka od 15 lat kieruje długoletnia członkini Koła Eliza Badowska- osoba wykwalifikowana i uzdolniona.

Zajęcia kółka odbywają się regularnie raz w tygodniu w godzinach przedpołudniowych, natomiast zebrania całego Koła Pań – w trzeci czwartek miesiąca o godz. 16.

Na każdym zebraniu Koła przewidziany jest poczęstunek, o którego estetykę troszczy się kierująca sekcją gospodarczą Koła Lidia Sztrantowicz, która również w sposób istotny pomaga w sprawach organizacyjnych.

Od lat kontynuowana jest akcja składania życzeń urodzinowych podopiecznym i członkiniom Koła. Obecnie karty te przygotowuje sekretarka Koła Zofia Mauer.

Karnety świąteczne

Karnety świąteczne natomiast przygotowuje od 25 lat inż. Alicja Lewandowska.

Interesującą innowacją od kilku lat jest organizowanie wspólnych zebrań Kół Pań i Komisji Diakonijnych czterech warszawskich parafii ewangelickich (Reformowanej, Metodystów, Wniebowstąpienia Pańskiego i Świętej Trójcy).

Członkinie Koła opłacają składki członkowskie. Przy czym fundusz Koła pochodzi również z organizowanych loterii fantowych i kiermaszów prac ręcznych wykonanych przez kółko robótek.

Od 1982 r. Koło Pań Opiekunek otrzymuje także sporadycznie częściowe wsparcie finansowe z Funduszu Charytatywnego Dzieła Diakonii w Amsterdamie, który wspomaga działalność charytatywną nie tylko naszego Koła.

Członkinie Koła Pań Opiekunek z ulgą przyjęły fakt utworzenia Komisji Diakonijnej w naszej parafii oraz przyznanie w lutym 1999 r. osobowości prawnej Diakonii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Pracy jest dużo. Zachęcamy serdecznie do czynnego włączenia się do naszej działalności. Oby Bóg pobłogosławił nasz wspólny trud i wysiłek!

opr. J. Ziebe w uzgodnieniu z przewodn. Koła seniorową Ewą Walter

(powyższy tekst ukazał się w dwóch częściach w „Informatorze Parafialnym” nr 7/2000 i nr 8/2000)

Koło robótek ręcznych

KOŁO ROBÓTEK RĘCZNYCH

W 1986 roku zapoczątkowano regularne zajęcia praktyczne robót ręcznych. Inicjatorkami były długoletnie członkinie Koła Pań Opiekunek przy naszej Parafii.

Szczególne zasługi w tej sprawie ma pani Eliza Badowska, która zorganizowała pracę, a będąc osobą wykwalifikowaną, uzdolnioną i wyjątkowo aktywną do dzisiaj kieruje pracą tego zespołu!

Zajęcia odbywają się dwa razy w miesiącu z przerwą wakacyjną. Często jednak prace swoje wykonujemy również w domu.

Dwa razy w roku organizujemy kiermasz, na którym sprzedajemy wykonane przez nas prace: serwetki, bieżniki, poduszki szydełkowe i wiele różnych wyrobów artystycznych i praktycznych. W ten sposób Kółko Robótek Ręcznych w dużym stopniu przyczynia się do zwiększania funduszów Koła Pań na cele charytatywne.

Wiele prac w minionym okresie wykonano na potrzeby Kościoła.

Serdecznie zapraszamy do współpracy z nami !

Warto zaznaczyć, że zajęcia odbywają się w miłej, przyjacielskiej atmosferze.

Dużo radości uczestnikom Koła sprawiają zawsze wyjazdy na zaproszenie Państwa Danuty i Michała Weigle w okresie letnim na Ich działkę poza Warszawą. Panie są tam serdecznie goszczone przez przemiłych gospodarzy i bardzo wdzięczne za każdorazowy pobyt w uroczym domu wśród zieleni i kwiatów.

Członkinie Koła Robótek Ręcznych

(powyższy tekst ukazał się w „Informatorze Parafialnym” nr 4/2001)

Koło seniorów

Koło Seniorów Parafii Świętej Trójcy założone zostało z inicjatywy ks. seniora Jana Waltera i od 20 lat działa bardzo aktywnie. Obecnie spotykamy się w nieco mniejszym gronie, ponieważ jak to w życiu, ktoś odchodzi, ale i przychodzi. Jednak jak zawsze, spotkania, które odbywają się w gronie 20 -25 osób, są interesujące i przyjemne. Czasami zapraszani są goście do nas z różnych dziedzin życia społecznego kraju i Kościoła

W roku 2008 odbyło się kilka szczególnie interesujących spotkań. I tak odwiedziliśmy nasz Ewangelicki Ośrodek Diakonii Tabita, byliśmy z wizytą w siedzibie Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego. Odwiedził nas też prof. Andrzej Friszke, a z prelekcjami gościli p. Barbara Enholc-Narzyńska i ks. bp. Janusz Narzyński.

W 2008 roku dołączyli do naszego grona  duchowni – seniorzy z naszej Parafii, z czego bardzo się cieszymy, bo dzięki temu nasze spotkania stały jeszcze bardziej interesujące.

Zapraszamy bardzo serdecznie wszystkich czujących się seniorami oraz osoby, które chciałby uczestniczyć w naszych spotkaniach. Odbywają się one raz w miesiącu. Szczegóły dotyczące spotkań podawane są w Informatorze Parafialnym, a także w ogłoszeniach oraz na tablicach przed kościołem. 

(opracowała Elżbieta Gaik)

Informacja o spotkaniach Koła Pań i Koła Seniorów w roku 2024

Może warto przypomnieć, że w roku 2019 w naszej Parafii nastąpiło połączenie Koła Pań i Koła Seniorów. Obie grupy zgodnie doszły do wniosku, że ze względu na zmniejszającą się liczbę uczestników tych dwóch oddzielnych Kół, warto organizować raz w miesiącu jedno spotkanie z większą liczbą osób. Wówczas przewodniczącym Koła Seniorów był ks. Włodzimierz Nast, a przewodniczącą Koła Pań pani Maria Chmiel, która po śmierci ks. Nasta w roku 2020 przewodniczyła obu grupom aż do połowy 2024 roku.

Od września 2024 roku przejęłam obowiązki pani Marii Chmiel, która przez 21 lat, czyli od roku 2003, z wielkim oddaniem prowadziła działalność Koła Pań po pani Ewie Walter.

 

W imieniu wszystkich uczestników naszych spotkań chcę jeszcze raz serdecznie podziękować pani Marii Chmiel za jej wielkie zaangażowanie i troskliwy kontakt z wieloma osobami. Liczymy na Jej aktywną obecność wśród nas i życzymy wielu powodów do satysfakcji z tego, czym może jeszcze nadal innym służyć.

We wrześniu otrzymałam aktualną listę członkiń i członów Koła Pań i Koła Seniorów, było na niej 31 nazwisk. Są jeszcze osoby, które nie wpisały się na tę listę, ale czasami uczestniczą w naszych spotkaniach, a więc ok. 40 osób pojawia się z różną częstotliwością na naszych spotkaniach i prawie zawsze jest ponad dwadzieścia osób zgromadzonych przy jednym stole. Na stole zawsze są jakieś smakołyki i często tort przynoszony przez osoby obchodzące w danym miesiącu swoje urodziny. Pamiętamy o naszych jubilatach i solenizantach, chociaż czasami ze względów zdrowotnych nie mogą być z nami.

W minionym roku odbyło się dziesięć spotkań, bo w lipcu i sierpniu zrobiliśmy, jak zwykle, wakacyjną przerwę.

Myślę, że warto do Informatora Parafialnego podawać daty i tematy naszych spotkań:

18 stycznia pani Alicja Sadomska i pani Elżbieta Chmiel przygotowały prelekcję na temat „Warszawskie mozaiki”.

15 lutego pani Małgorzata Matuszczak przedstawiła temat: „Rozważania o poezji” i czytała swoje najnowsze wiersze.

14 marca ks. Małgorzata Gaś podzieliła się swoją refleksją pasyjną w oparciu o fragmenty z ewangelii mówiące o stosunku Piłata do Jezusa.

18 kwietnia pani Alicja Sadomska i pani Elżbieta Chmiel przedstawiły prezentację fotograficzną: „Symbole pracy w Warszawie na elewacjach domów i pomnikach.”

16 maja dr Paweł Matwiejczuk miał prelekcję pt. „Afrykańska podróż prof. Jana Lotha.”

20 czerwca pani Aldona Karska przygotowała prelekcję o czerwcowym wyjeździe kilku pań na polsko-czesko-niemieckie spotkanie kobiet, które odbyło się w Zehren, w Saksonii.

19 września był czas na wspomnienia z letniego okresu, a także na informację o letniej akcji dla seniorów w EOD Tabita, którą przedstawiła pani Ewa Kobierska-Maciuszko, przewodnicząca Zespołu Diakonijnego.

24 października ks. Małgorzata Gaś opowiedziała o szlaku tatarskim na Podlasiu (Kruszyniany, Bohoniki).

28 listopada tematem spotkania były „Wiersze z szuflady i fragmenty z pamiętnika”. Swoje wiersze przeczytały panie: Ola Dreger, Elżbieta Chmiel i Małgorzata Gaś.

12 grudnia adwentową refleksję w oparciu o pieśń ks. Paula Gerhardta „Jak mam powitać Ciebie” przedstawiła ks. Małgorzata Gaś.

Każdego roku pojawia się w Informatorze Parafialnym krótkie podsumowanie tego, co za nami w Kole Pań i w Kole Seniorów, ale chcemy planować przyszłość i zawsze mamy nadzieję, że w kolejnym roku nowe osoby do nas dołączą. Serdecznie zapraszamy!

ks. Małgorzata Gaś

Informacja o spotkaniach Koła Pań i Koła Seniorów w roku 2025

Jest w naszej Parafii grupa osób, które chętnie uczestniczą w spotkaniach raz w miesiącu, w czwartek o godz. 15:00. Najczęściej jest to trzeci czwartek miesiąca, ale bywa też czwarty, a jest to uzależnione od innych proponowanych spotkań i wydarzeń, jakie dzieją się w naszej Parafii.

Jako przewodnicząca tych dwóch Kół, które kiedyś spotykały się oddzielnie, bo miały znacznie większą liczbę członków, często myślę o tym, jak zachęcić inne osoby do uczestniczenia w naszych spotkaniach. Wiem, że mogą być różne przeszkody w dotarciu na ul. Kredytową 4, do sali parafialnej, ale proszę je zgłaszać. Może uda nam się pomóc np. znaleźć kogoś, kto w ramach wolontariatu przywiezie i odwiezie swoim samochodem. Dla niektórych osób ta godz. 15:00 może być zbyt wczesna, ale większość jest do niej przyzwyczajona i zadowolona, że nie trzeba o zbyt późnej porze wracać do domu. Co do dnia i godziny zawsze znajdą się tacy, którym odpowiada bardziej lub mniej, ale przecież jesteśmy dużą liczebnie Parafią, więc problem chyba nie leży w ustalonym terminie naszych spotkań.

Sądzę, że większość osób nie czuje się zaproszona, dlatego po raz kolejny SERDECZNIE ZAPRASZAM! Przyjdźcie chociaż raz, zobaczcie, posłuchajcie, zechciejcie poznać grupę i do niej się włączyć. Nie trzeba nic robić, tylko przyjść i pobyć z nami w przyjaznej atmosferze. Nigdy nie siedzimy przy pustych stołach, bo są panie, które te stoły przygotowują, kładą na nich jakieś słodkości, kawę, herbatę, czasami owoce. Bardzo dziękuję Paniom za to regularne usługiwanie, jakże potrzebne nam wszystkim.

Na każdym spotkaniu mamy jakiś temat, śpiewamy pieśni, rozmawiamy, dzielimy się tym, co dla nas było ważne w ostatnim czasie lub czego się spodziewamy.

Przebywanie w gronie sióstr i braci w wierze, również na spotkaniu, które nie ma ścisłych ram i porządku tak, jak to bywa w trakcie nabożeństwa, może być dla wielu dobrym, błogosławionym czasem, dlatego zachęcam do udziału w Kole Pań i w Kole Seniorów. Nie istnieje ani dolna, ani górna granica wieku, więc każdy może przyjść, posłuchać, zobaczyć i sprawdzić, czy mu się spodoba.

W minionym 2025 roku odbyło się jedenaście spotkań, bo tylko w lipcu mieliśmy wakacyjną przerwę. Jak zawsze podajemy do Informatora Parafialnego daty i tematy naszych spotkań:

16 stycznia - Plany i marzenia na nowy rok. Największe sukcesy i porażki minionych lat. (ks. Małgorzata Gaś)

20 lutego – Refleksja po przeczytaniu książki pt. „Służące do wszystkiego” Joanny Kuciel- Frydryszak, wydaw. Marginesy 2022 (ks. Małgorzata Gaś)

27 marca – Obecność Boga w Ukrzyżowanym – refleksja pasyjna (ks. Małgorzata Gaś)

24 kwietnia – Zdjęcia z dzieciństwa i młodości.  (Krystyna Rynkiewicz i Małgorzata Matuszczak)

22 maja – Relacja z pobytu na polsko-niemiecko-czeskim spotkaniu kobiet w Karpaczu w w dniach 14-18 maja 2025 roku (Aldona Karska, Maria Chmiel, Małgorzata Gaś)

26 czerwca – Prelekcja dotycząca Domu Gerharta Hauptmanna w Jeleniej Górze-Jagniątkowie. (Aldona Karska)

21 sierpnia – Refleksja na temat Listu do Filipian ze szczególnym akcentem na werset o radości 4,4 (ks. Piotr Gaś)

25 września – Wspomnienie o Oldze Gajdeczko (Małgorzata Matuszczak)

23 października – Żona Reformatora – Katarzyna von Bora – kobieta, która dokonała wyboru. (ks. Małgorzata Gaś)

20 listopada – Koniec i początek roku kościelnego. Refleksja w oparciu o psalm126.

Przedstawienie Adwentowego Kalendarza Wdzięczności opracowanego przez ks. Katarzynę Rudkowską. (ks. Małgorzata Gaś)

18 grudnia – Spotkanie adwentowo-świąteczne i odczytanie tekstu ks. Łukasza Gasia pt.

Bożonarodzeniowe skupienie”.

Jestem wdzięczna Bogu za wszystkie osoby, które brały udział w spotkaniach w roku 2025, bo każda osoba coś wniosła w tę naszą ponad dwudziestoosobową wspólnotę. My nie zawsze uświadamiamy sobie, że nasza obecność już jest darem dla innych, bo będąc w większej grupie, często jeszcze bardziej cieszymy się ze spotkania i więcej zyskujemy. Usługujemy innym poprzez swoją obecność, a przecież każdy z nas potrzebuje drugiego człowieka do rozmowy, do kontaktu, do dzielenia się tym, co dobre i tym, co złe.

Oby w 2026 roku było jak najwięcej powodów do zadowolenia z tego, że nasza parafialna grupa istnieje, a nawet się powiększa. Zapraszamy serdecznie!

Termin naszych spotkań zawsze można znaleźć w ogłoszeniach parafialnych i na naszej stronie internetowej. Zawsze też można zadzwonić do mnie ( tel. 603 184 653) lub do kancelarii parafialnej ( tel. 22 556 46 60 ) i zapytać.

ks. Małgorzata Gaś